Pokój ucznia pełni zwykle dwie funkcje: miejsce do spania i miejsce do nauki. To od razu komplikuje planowanie instalacji elektrycznej, bo obie strefy mają inne wymagania. Przy łóżku liczy się wygodny dostęp do ładowarki i lampki, przy biurku — zasilanie dla laptopa, monitora, drukarki czy ładowarki telefonu. Zanim kupisz meble albo zamówisz elektryka, warto rozrysować na kartce, gdzie dokładnie stanie każde z nich. Od tego zależą zarówno liczba gniazd, jak i ich wysokość.

Najczęstszy błąd to planowanie gniazd po fakcie, gdy meble już stoją. Wtedy okazuje się, że kontakt wypada za szafką albo za biurkiem, a jedynym ratunkiem jest przedłużacz ciągnięty przez środek pokoju. Lepiej założyć z góry kilka obwodów: osobny dla strefy biurka, osobny dla strefy łóżka. Przy biurku sprawdza się zestaw czterech–sześciu gniazd w jednym module, umieszczony tuż nad blatem lub pod nim. Jeśli chcesz policzyć dokładnie, ile punktów potrzebujesz przy blacie i przy posłaniu, skorzystaj z porad zebranych na i-deastudio.pl, gdzie rozpisano to krok po kroku. Przy łóżku wystarczą zwykle dwa gniazda po każdej stronie, ale przy łóżku piętrowym czy rozkładanym warto przewidzieć zapas.

Wysokość montażu ma znaczenie. Gniazda przy biurku najlepiej osadzić około 15–20 cm nad blatem, żeby nie przeszkadzały w odkładaniu książek, a jednocześnie były dostępne bez schylania się. Przy łóżku standard to 30 cm nad podłogą, chyba że mebel ma wysoki zagłówek — wtedy punkt trzeba podnieść. Osobna kwestia to oświetlenie: lampka przy łóżku i lampka na biurku powinny mieć własne zasilanie, a nie być spięte z gniazdami ogólnymi. Warto też pomyśleć o listwie z wyłącznikiem, żeby uczeń mógł odciąć prąd od całego sprzętu na noc bez wyjmowania wtyczek.

Nie zapomnij o przepustach w blacie i o miejscu na zasilacz od laptopa. Jeśli biurko stoi przy oknie, gniazda lepiej zaplanować po stronie ściany, a nie pod oknem, gdzie często brakuje miejsca na puszkę. W pokoju z jednym obwodem warto rozważyć rozdzielenie obwodów na osobnym bezpieczniku — przeciążenie przy kilku urządzeniach naraz to realne ryzyko. Dobry plan punktów elektrycznych powstaje przed zakupem mebli i przed tynkowaniem, nie po. Wtedy instalacja jest tania, estetyczna i naprawdę wygodna w codziennym użytkowaniu.